ام جعفر

قرن دوم هجرى، مادر جعفر (حدود 187 -150 ق) و فضل (198 -148 ق) و همسر یحیى برمكى (190 ق). برمكیان از خاندان‏هاى ایرانى بودند كه وزارت خلفاى عباسى را برعهده داشتند. فضل و جعفر در دربار هارون‏الرشید (193 -170 ق) خلیفه عباسى، نفوذ و قدرت فراوانى داشتند و حكومت ولایات متعدد و پهناورى در ایران در دست آنان بود. هارون بدانان بدگمان شد و فضل و جعفر را كشت، یحیى و سه پسر دیگرش توقیف شدند و اموال و دارایى‏هاى آنان مصادره گردید. ام‏جعفر، همسر یحیى و مادر جعفر و فضل، از اوج ثروت و مكنت و شكوه به زیر آمد و به فقر و ذلت گرفتار شد. یكى از بزرگان آن زمان گوید كه روز عید قربان به دیدار مادرم رفتم. پیرزنى سخنور و محترم را در نهایت افسردگى دیدم. مادرم مرا امر به اكرامش نمود. و گفت كه مادر جعفر برمكى است. وى خطاب به من گفت: پسرم، دنیا، لباسى است عاریتى كه مالكش از تن بیرون كرده و رد نماید. از عجایبى كه دیده بوده بود سؤال شد. گفت: عجب آنكه در حال زندگانى پسرم در ایام عید، چهارصد كنیز در برابرم مى‏ایستادند، باز گلایه‏مند بودم كه پسرم در ایفاى حقوق مادرى كوتاهى مى‏كند، اما اكنون در این عید تمام آرزویم اینست كه دو تا پوست گوسفند قربانى داشته باشم كه یكى را فرش و دیگرى را لحاف خود نمایم. پس بى‏اندازه اندوهگین شد و گریست و پانصد درهم به او بخشیدم. به حدى خوشحال شد كه نزدیك بود بمیرد.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.